Puchaty, lisi szpic z ogromną osobowością.
Pomeranian to maleńki pies typu szpic o lisiej mordce i bujnej, dwuwarstwowej sierści, wywodzący się od większych arktycznych psów zaprzęgowych. Żywy, odważny i niewyczerpanie ciekawski, to kompaktowy towarzysz przekonany, że jest znacznie większy, niż jest w rzeczywistości.
Pomeraniany to pewni siebie ekstrawertycy — zabawowe, dociekliwe i szybko szczekające na wszystko, co nowe, przez co bywają niezłymi małymi stróżami. Są czułe i podatne na szkolenie, ale mogą być zadziorne i despotyczne, dlatego pomaga wczesna socjalizacja i łagodna konsekwencja. Ich niewielki rozmiar sprawia, że szorstka zabawa jest dla nich niewskazana.
Skala: od niskiej do wysokiej (1–3)
Dwuwarstwową sierść trzeba szczotkować dwa lub trzy razy w tygodniu, by zapobiec kołtunieniu, przy mocniejszym linieniu w sezonowych „wylinkach”. Nigdy nie strzyż pomerania na gładko, bo sierść może nie odrosnąć prawidłowo (łysienie postrzyżeniowe). Pielęgnacja zębów jest kluczowa ze względu na malutkie pyszczki, a psy te łatwo się przegrzewają, więc unikaj skrajnych upałów.
Każda rasa ma swoje predyspozycje. To kwestie do omówienia z weterynarzem, a nie diagnozy.
Wyłącznie w celach informacyjnych. Pawcode nie jest usługą weterynaryjną i nie zastępuje porady specjalisty.
Królowa Wiktoria zakochała się w tej rasie i pomogła uczynić ją modną
Dwa pomeraniany były wśród trzech psów, które przeżyły katastrofę Titanica
Wyhodowano je z dużo większych, 14-kilogramowych przodków zaprzęgowych
Nie. Strzyżenie może wywołać łysienie postrzyżeniowe, przy którym sierść odrasta plackowato albo wcale, a dodatkowo pozbawia psa naturalnej izolacji.
Lepiej sprawdzają się w domach ze starszymi, delikatnymi dziećmi, bo ich niewielki rozmiar sprawia, że są podatne na przypadkowe urazy.
Zrób kilka zdjęć, a sztuczna inteligencja Pawcode wskaże cechy rasy, stan sierści i rzeczy warte pokazania weterynarzowi — zarówno dla kotów, jak i psów.