Kot pluszowy miś w niebieskiej szacie.
Brytyjski krótkowłosy to krępy kot o okrągłej mordce, najbardziej znany w wersji niebiesko-szarej („brytyjski niebieski”). Wywodzi się od rzymskich kotów roboczych, a jego typ dopracowano w wiktoriańskiej Anglii. Ma gęstą, sprężystą sierść oraz słynny spokojny, wyrozumiały temperament.
Brytyjczyki to bezpretensjonalni towarzysze, którzy wolą siedzieć obok ciebie niż na tobie. Nie są typowymi kotami na kolanach i często nie lubią być noszone, ale za to są głęboko lojalne, cierpliwe i ciche — dobry wybór do spokojnego domu i dla osób, które chcą kota niezależnego, a jednocześnie przywiązanego.
Skala: od niskiej do wysokiej (1–3)
Gęstą sierść trzeba szczotkować raz w tygodniu, a wiosną i jesienią, gdy plaszowy podszerstek mocno się wylinia, dwa lub trzy razy w tygodniu. Rasa jest podatna na tycie, dlatego dawkowane karmienie i aktywne zabawy są ważne dla utrzymania dobrej kondycji.
Każda rasa ma swoje predyspozycje. To kwestie do omówienia z weterynarzem, a nie diagnozy.
Wyłącznie w celach informacyjnych. Pawcode nie jest usługą weterynaryjną i nie zastępuje porady specjalisty.
Kota z Cheshire z „Alicji w Krainie Czarów” często przedstawia się jako brytyjskiego krótkowłosego
To jedna z pierwszych ras pokazanych na pierwszej na świecie wystawie kotów w 1871 roku
Sierść jest tak gęsta, że raczej odstaje od ciała, niż do niego przylega
Większość woli kontakt na własnych warunkach i nie znosi bycia podnoszoną, ale chętnie trzyma się blisko i na swój sposób jest bardzo czuła.
Jednolity niebiesko-szary to wizytówka rasy i najpopularniejszy kolor, ale brytyjczyki występują w wielu barwach i wzorach, w tym pręgowanym, colourpoint czy dwukolorowym.
Tylko odmiany, które FIFe faktycznie uznaje dla danej rasy.
Zrób kilka zdjęć, a sztuczna inteligencja Pawcode wskaże cechy rasy, stan sierści i rzeczy warte pokazania weterynarzowi — zarówno dla kotów, jak i psów.